การศึกษาย้อนหลังเรื่องผลกระทบของการใช้แอมเฟตามีนในหญิงตั้งครรภ์ต่อพัฒนาการเด็กอายุน้อยกว่า 5 ปี - พันธุ์แก้ว ธิดารัตน์; ปัทมานุกูล จิตราภรณ์ (วารสารกุมารเวชศาสตร์, 2025)
ความเป็นมา: แอมเฟตามีนในครอบครัวส่งผลกระทบต่อเด็กหลายด้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้รับตั้งแต่อยู่ในครรภ์ อย่างไรก็ตาม ข้อมูลเกี่ยวกับผลระยะยาวยังมีข้อจำกัดและจำเป็นต้องศึกษาเพิ่มเติม วัตถุประสงค์: ศึกษาพัฒนาการของเด็กที่เกิดจากมารดาที่มีและไม่มีประวัติใช้แอมเฟตามีน เพื่อให้เข้าใจผลกระทบและแนวทางดูแลที่เหมาะสม วิธีการ: เป็นการศึกษาย้อนหลังที่ใช้ข้อมูลจากเวชระเบียนของโรงพยาบาลอุตรดิตถ์ โดยวิเคราะห์ข้อมูลเด็กที่มีทะเบียนบ้านในจังหวัดอุตรดิตถ์ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม 2560 ถึง 30 กันยายน 2565 การรวบรวมข้อมูลใช้ผลจากคู่มือการเฝ้าระวังและส่งเสริมพัฒนาการ (the Developmental Surveillance and Promotion Manual, DSPM) ของศูนย์ข้อมูลสุขภาพอุตรดิตถ์ (Health Data Center, HDC) และเปรียบเทียบทางสถิติโดยใช้ risk regression ภายใต้ Poisson distribution เพื่อนำเสนอ effect size ด้วย risk ratio ในพัฒนาการ 5 ด้าน ผลลัพธ์: กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยเด็ก 8,453 คนที่ได้รับการดูแลแรกเกิดที่โรงพยาบาลอุตรดิตถ์ และ 6,860 คนมีบันทึก DSPM ใน HDC อุตรดิตถ์ โดยแบ่งเป็นสองกลุ่มตามประวัติการเสพแอมเฟตามีนของมารดา ได้แก่ 6,798 คนที่มารดาไม่มีประวัติเสพ และ 62 คนที่มารดามีประวัติเสพแอมเฟตามีน (48 คนมีตรวจพบแอมเฟตามีนในปัสสาวะ และ 14 คนตรวจไม่พบ) เด็กที่มารดามีประวัติการเสพมีน้ำหนักแรกเกิดต่ำกว่าและแสดงพัฒนาการล่าช้าอย่างมีนัยสำคัญเมื่ออายุ 9 เดือน รวมถึงเด็กที่ไม่พบแอมเฟตามีนในปัสสาวะเมื่อแรกเกิดก็ยังแสดงพัฒนาการล่าช้าอย่างมีนัยสำคัญในทุกด้าน (3.31-7.33 เท่า) เทียบกับกลุ่มที่มารดาไม่มีประวัติการเสพ ในขณะที่เด็กที่มีผลตรวจแอมเฟตามีนเป็นบวกแสดงความล่าช้าอย่างมีนัยสำคัญในด้านกล้ามเนื้อมัดเล็ก การสื่อภาษา และสังคม-การช่วยเหลือตนเอง สรุป: จากการศึกษาแสดงให้เห็นว่าเด็กที่เกิดจากมารดาที่มีประวัติการใช้แอมเฟตามีนมีพัฒนาการล่าช้าอย่างมีนัยสำคัญที่อายุ 9 เดือน แม้ว่าผลการตรวจปัสสาวะแอมเฟตามีนแรกเกิดจะเป็นลบ