ผลของการรักษาทางจิตเวชแบบสหวิชาชีพต่อการวินิจฉัยและการสั่งยาจิตเวชในเด็กและวัยรุ่นออทิซึมสเปกตรัมที่มีปัญหาพฤติกรรมรุนแรง: การศึกษาเปรียบเทียบย้อนหลังแบบก่อนและหลัง - สิทธาโนมัย นภัทร; ดูอา วิกรม (วารสารกุมารเวชศาสตร์, 2026)
ความเป็นมา: เด็กและวัยรุ่นที่มีภาวะออทิซึมสเปกตรัมร่วมกับภาวะสติปัญญาบกพร่องและมีปัญหาพฤติกรรมรุนแรง มักมีความซับซ้อนทางจิตเวชและได้รับยาจิตเวชหลายขนาน ขณะที่โรคร่วมทางจิตเวชอาจยังไม่ได้รับการวินิจฉัยอย่างเหมาะสม การรักษาทางจิตเวชแบบสหวิชาชีพอาจช่วยเพิ่มความแม่นยำในการวินิจฉัยและส่งเสริมการใช้ยาอย่างเหมาะสมมากขึ้น วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของการนำรูปแบบการรักษาทางจิตเวชแบบสหวิชาชีพ (Interdisciplinary Psychiatric Treatment Model: IPTM) มาใช้ต่อการวินิจฉัยโรคร่วมทางจิตเวชและรูปแบบการสั่งยาจิตเวชในเด็กและวัยรุ่นที่มีภาวะออทิซึมสเปกตรัม ร่วมกับภาวะสติปัญญาบกพร่อง และมีปัญหาพฤติกรรมรุนแรง วิธีการศึกษา: การศึกษานี้เป็นการศึกษาแบบย้อนหลังเปรียบเทียบก่อนและหลังการนำรูปแบบ IPTM มาใช้โดยทบทวนเวชระเบียนผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาใน TRE-ADD program, Surrey Place, Toronto, Canada ระหว่างปี พ.ศ. 2553–2560 ซึ่งเป็นโปรแกรมบำบัดแบบไป-กลับที่เน้นการวิเคราะห์พฤติกรรม กลุ่มตัวอย่างมี 35 ราย แบ่งเป็น pre-IPTM 19 ราย และ post-IPTM 16 ราย เปรียบเทียบข้อมูลพื้นฐาน การวินิจฉัยโรคร่วมทางจิตเวช และการใช้ยาจิตเวช ณ วันแรกรับและเมื่อติดตามครบ 12 เดือน ผลการศึกษา: กลุ่มตัวอย่างมีอายุ 8–17 ปี อายุเฉลี่ย 11.46 ± 2.67 ปี ข้อมูลพื้นฐานของทั้งสองกลุ่มไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อติดตามครบ 1 ปี พบว่ากลุ่ม post-IPTM ได้รับการวินิจฉัยโรควิตกกังวลมากกว่ากลุ่ม pre-IPTM อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (ร้อยละ 25.0 เทียบกับ 0.0; p value 0.035) และพบความแตกต่างเชิงตัวเลขในทิศทางของโรคร่วมทางจิตเวชโดยรวมที่มากขึ้น และการใช้ยาหลายขนานรวมถึง ยารักษาโรคจิตที่ลดลง แม้ไม่ถึงระดับนัยสำคัญทางสถิติ สรุป: IPTM อาจช่วยเพิ่มการตรวจพบโรคร่วมทางจิตเวชและสนับสนุนการใช้ยาจิตเวชอย่างจำเพาะมากขึ้น อย่างไรก็ตาม การศึกษานี้เป็นการศึกษาแบบ retrospective single-center ที่มีกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก จึงควรตีความผลด้วยความระมัดระวัง