อุบัติการณ์และปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะหายใจลำบาก ของทารกแรกเกิดในโรงพยาบาลระดับทุติยภูมิ - พรมวงศ์ นภสร (วารสารกุมารเวชศาสตร์, 2023)
บทนำ: ภาวะหายใจลำบากของทารกแรกเกิด เป็นปัญหาที่พบได้บ่อยทั้งในทารกที่คลอดครบกำหนด และคลอดก่อนกำหนด โดยมี่ปัจจัยเสี่ยงหลายประการที่เพิ่มโอกาสในการเกิดโรค การค้นหาความเสี่ยงในการเกิดโรค การวินิจฉัยอย่างรวดเร็วและการรักษาอย่างถููกต้องเหมาะสมจึงเป็นสิ่งที่มีความสำคัญมาก วััตถุุประสงค์: เพื่อศึกษาอุบัติการณ์และปัจจัยที่สัมพันธ์ก้บภาวะหายใจลำบากของทารกแรกเกิดในโรงพยาบาลระดับทุติยภูมิ รูปแบบการวิจััย: เป็นการวิจัยแบบ Case-Control study วิธีการศึึกษา: ศึึกษาในเด็กทารกแรกเกิดที่คลอดในโรงพยาบาลโพนทองตั้งแต่มกราคม พ.ศ.2560 - ธันวาคม พ.ศ.2564 โดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่มีภาวะหายใจลำบากแรกคลอด (case) และกลุ่มที่ไม่มีอาการ (control) รวมทั้งหมด 483 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติวิเคราะห์ ความสัมพันธ์ด้วย Chi-square, logistic regression analysis, odds ratio และ 95% CI ผลการศึึกษา: ภายในระยะเวลา 5 ปี, มีทารกเกิดมีชีพทั้งหมด 5,850 คน และมีทารกแรกเกิดที่มีภาวะหายใจลำบากทั้งหมด 161 คน คิดเป็นอุบัติการณ์ 2.75% โดยในกลุ่มนี้ส่วนใหญ่เป็นทารกคลอดครบกำาหนด ระยะต้น 80 คน (49.7%) และเป็นทารกคลอดก่อนกำหนด 29 คน (18%), สาเหตุของภาวะหายใจลำบาก ส่วนใหญ่เกิดจากภาวะหายใจเร็วชั่วคราวของทารกแรกเกิด 141 คน (87.6%) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะหายใจลำบากในทารกแรกเกิดอย่างมีนัยสำคัญ คือ ทารกเพศชาย (Adjusted OR 1.87; 95% CI 1.17,2.97), ทารกที่มารดามีโรคประจำตัวเป็นเบาหวานรวมทั้งเบาหวานขณะตั้งครรภ์ (Adjusted OR 2.24; 95%CI 1.01,4.97), ทารกที่คลอดด้วยวิธีผ่าตัดคลอด (Adjusted OR 1.87; 95%CI 1.13,3.11), ทารกที่คลอดด้วยการใช้ครื่องดูดสุญญากาศและช่วยคลอดท่าก้น (Adjusted OR 12.99; 95% CI 4.55,37.07), ทารกที่คลอดก่อนกำหนด (Adjusted OR 8.32; 95% CI 3.08,22.47), ทารกที่มีน้ำหนักแรกคลอดมากกว่าปกติ (Adjusted OR 7.48; 95% CI 2.23,25.17), ทารกที่มีคะแนน Apgar score ต่ำ (p-value <0.001) และระยะเวลานอนโรงพยาบาลมากกว่า 3 วัน (Adjusted OR 5.98; 95% CI 3.15,11.34) สรุป: มีหลายปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะหายใจลำบากของทารกแรกเกิด ดังนั้นทารกที่มีความีเสี่ยงจึงควรไดรับการดูแลและเฝ้าระวังอย่างใกล้ชิด การดูแลมารดาตั้งแต่ระยะฝากครรภ์และระหว่างการคลอดอย่างเหมาะสมถือเป็นกุญแจสำคัญในการลดความีเสี่ยงและอัตราการเกิดโรค