ผลการทดสอบ drug provocation tests (DPTs) ในผู้ป่วยที่มีประวัติแพ้ยา - สหจารุพัฒน, ธารินี (วารสารกุมารเวชศาสตร์, 2022)
บทนำ: การวินิจฉัยแพ้ยามักอาศัยประวัติโดยไม่มีการประเมินการวินิจฉัยเพิ่มเติม อย่างไรก็ตามหลายการศึกษาระบุว่าการอาศัยประวัติเพียงอย่างเดียวไม่น่าเชื่อถือ แม้ว่าการทำ drug provocation test (DPT) จะเป็นมาตรฐานสำหรับการวินิจฉัย แต่ก็มีรายงานเกี่ยวกับ drug provocation tests (DPTs) น้อยมากในประเทศไทย ดังนั้นผู้วิจัยจึงได้ทำการศึกษาเพื่อนำเสนอผลลัพธ์ของ (DPT) ในผู้ป่วยที่มีประวัติสงสัยว่าแพ้ยา วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาอัตราการแพ้ยาจริงในผู้ป่วยที่เกิดผื่นขณะรักษาด้วยยาชนิดต่างๆ วิธีการศึกษา : เป็นการทบทวนเวชระเบียนข้อนหลังของผู้ป่วยที่สงสัยว่าแพ้ยาระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2560 - กันยายน 2563 ที่คลินิกโรคภูมิแพ้ในเด็กโรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราชผู้ป่วยทุกรายได้รับการสัมภาษณ์ข้อมูลทางประชากรศาสตร์และประวัติแพ้ยาโดยละเอียด นัดมาทำการทคสอบผิวหนัง โดยใช้ความเข้มข้นยามาตรฐาน และถ้าผลทดสอบทางผิวหนังเป็นลบหรือไม่มีน้ำยามาตรฐานที่ใช้ในการทศสอบต่อยาชนิดนั้นๆ ก็จะทำการทดสอบด้วยการทำ DPTs โดยใช้ขนาดยาที่ปรับตามอายุน้ำหนัก ผลการศึกษา : ทำการทดสอบผิวหนัง 27 ครั้งและ DPT 43 ครั้งในผู้ป่วย 44 คน (หญิง 27 คน ชาย 17 คน) อายุเฉลี่ยคือ 10 ปี ไม่แพ้ยา 39 คน (88.6%) และมีเพียง 5 คน (11.4% ได้รับการยืนยันว่าแพ้ยาจริง โดย 1 ใน 5 คนที่แพ้ยา (20%) ได้รับการยืนยันโดยการทดสอบทางผิวหนังเป็นบวกต่อยา ceftriaxone ที่เหลืออีก 4 คน (80% ) ได้รับการยืนข้นโดยการทำ DPT และไม่มีผู้ป่วยรายใดเกิดการแพ้ชนิด systemic reaction จากการทดสอบด้วยวิธี skin prick test (SPT) และ intradermal test (IDT) ผู้ป่วย 4 รายที่ได้รับการวินิจฉัยว่าแพ้ยา พบว่าแพ้ยา NSAID (n=1) และ cefotaxine (n=1) โดยเกิดผื่นลมพิษหลังการทดสอบแพ้ยา omeprazole (n=1) เกิดผื่นชนิด fix drug eruption พบว่ามีผู้ป่วยเพียง 1 รายที่เกิดการแพ้รุนแรงชนิด anaphylaxis ต่อยา L-Asparaginase (n=1) โดยได้รับการรักษาอย่างรวดเร็วและตอบสนองดีหลังให้ยา epinephrine เข้ากล้ามเนื้อ และ antihistamine ทางหลอดเลือดดำในทันที ผู้ป่วยรายนี้ปลอดภัยดี สรุป : หลังการทดสอบแพ้ยาครบพบว่าผู้ป่วยเพียง 5 คน (11.4%) มีภาวะแพ้ยาจริง ดังนั้นการทดสอบทางอิมมูโนวิทยาและขั้นตอนการทำ DPT ในผู้ป่วยที่มีประวัติสงสัยว่าแพ้ยามีความสำคัญทั้งในการสร้างการวินิจฉัยที่ถูกต้องและเพื่อลดการหยุดยาชนิดนั้นๆ โดยไม่จำเป็น