การส่งบทความ

คำแนะนำผู้แต่ง

เกี่ยวกับวารสาร

Thai Journal of Leisure and Recreation (TJLR) เป็นวารสารวิชาการออนไลน์ที่จัดทำโดยสมาคมนันทนาการและการใช้เวลาว่างแห่งประเทศไทย (Thai Association for Leisure and Recreation: TALR)       มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นพื้นที่เผยแพร่และแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ทางวิชาการด้านนันทนาการและการใช้เวลาว่าง ทั้งในบริบทของประเทศไทยและนานาชาติ โดยส่งเสริมการพัฒนาองค์ความรู้ที่มีคุณภาพ ร่วมสมัย และสามารถเชื่อมโยงบริบททางสังคม วัฒนธรรม และการเปลี่ยนแปลงของวิถีชีวิตกับองค์ความรู้ในระดับสากล วารสารเผยแพร่บทความวิจัย บทความทบทวนวรรณกรรม บทความวิชาการ และบทความวิชาการตามคำเชิญ และรับพิจารณาต้นฉบับภาษาไทยและภาษาอังกฤษที่ไม่เคยตีพิมพ์และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น ต้นฉบับที่ผ่านการกลั่นกรองเบื้องต้นโดยกองบรรณาธิการจะได้รับการประเมินแบบผู้ประเมินและผู้นิพนธ์ไม่ทราบชื่อซึ่งกันและกัน (double-anonymous peer review) โดยผู้ทรงคุณวุฒิในสาขาที่เกี่ยวข้องอย่างน้อย 2 คน ซึ่งผู้ประเมินแต่ละคนต้องสังกัดต่างสถาบันกัน และไม่มีผู้ประเมินคนใดสังกัดสถาบันเดียวกับผู้นิพนธ์ วารสารเผยแพร่ปีละ 2 ฉบับ ได้แก่ มกราคม–มิถุนายน และกรกฎาคม–ธันวาคม ทั้งนี้ เนื้อหา ทัศนะ และความคิดเห็นที่ปรากฏในแต่ละบทความเป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์แต่เพียงผู้เดียว

ขอบเขตการตีพิมพ์ (Scope)

วารสารรับพิจารณาบทความที่มีนันทนาการและการใช้เวลาว่างเป็นประเด็นสำคัญของการศึกษา และมีส่วนช่วยพัฒนาองค์ความรู้ ความเข้าใจ ทฤษฎี วิธีวิจัย การปฏิบัติ หรือนโยบายด้านนันทนาการและการใช้เวลาว่าง โดยครอบคลุมประเด็นต่อไปนี้

1. แนวคิด ทฤษฎี และฐานความรู้ด้านนันทนาการและการใช้เวลาว่าง

แนวคิด ทฤษฎี ปรัชญา ประวัติศาสตร์ พัฒนาการของศาสตร์ ตลอดจนการวิพากษ์ การสังเคราะห์ และการพัฒนาองค์ความรู้ด้านนันทนาการและการใช้เวลาว่าง

2. เวลา พฤติกรรม และประสบการณ์ด้านนันทนาการและการใช้เวลาว่าง

การจัดสรรและรูปแบบการใช้เวลา ความสัมพันธ์ระหว่างงานกับเวลาว่าง ความยากจนทางเวลา พฤติกรรมและประสบการณ์ ความหมาย แรงจูงใจ การมีส่วนร่วม ข้อจำกัด การต่อรอง การเข้าถึง ตลอดจนความเสมอภาค ความเป็นธรรม เพศและความหลากหลายทางเพศ ความหลากหลายทางสังคมและวัฒนธรรม และการมีส่วนร่วมทางสังคมในด้านนันทนาการและการใช้เวลาว่าง

3. การเล่น การละเล่น วัฒนธรรม และมรดกด้านนันทนาการและการใช้เวลาว่าง

การเล่น เกม การละเล่นพื้นบ้าน กีฬาไทย เทศกาล ประเพณี ศิลปวัฒนธรรม ภูมิปัญญาและวิถีชีวิตท้องถิ่น มรดกทางวัฒนธรรม นันทนาการชุมชน นันทนาการทางสังคมและวัฒนธรรม ตลอดจนศาสนาและบริบททางสังคมที่เกี่ยวข้องกับนันทนาการและการใช้เวลาว่าง

4. นันทนาการและการใช้เวลาว่างกลางแจ้ง ธรรมชาติ พื้นที่ และสิ่งแวดล้อม

นันทนาการกลางแจ้ง สวนสาธารณะ พื้นที่สาธารณะ พื้นที่สีเขียว ทรัพยากรนันทนาการ ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ ความยั่งยืน การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และการจัดการสิ่งแวดล้อมในมิติที่เกี่ยวข้องกับนันทนาการและการใช้เวลาว่าง

5. นันทนาการและการใช้เวลาว่างในยุคดิจิทัล เทคโนโลยี และรูปแบบร่วมสมัย

สื่อดิจิทัล เกมและเกมออนไลน์ อีสปอร์ต สื่อสังคม เทคโนโลยีสวมใส่ ความจริงเสมือน ความจริงเสริม ปัญญาประดิษฐ์ ตลอดจนเทคโนโลยีและรูปแบบใหม่ของนันทนาการและการใช้เวลาว่างที่มีผลต่อประสบการณ์ พฤติกรรม ความสัมพันธ์ทางสังคม และวิถีชีวิต

6. กีฬา กิจกรรมทางกาย การท่องเที่ยว ศิลปวัฒนธรรม และกิจกรรมที่เกี่ยวเนื่องกับนันทนาการและการใช้เวลาว่าง

กีฬา การออกกำลังกายและกิจกรรมทางกาย การท่องเที่ยวและการเดินทาง งานเทศกาลและกิจกรรมพิเศษ ศิลปะ ดนตรี สื่อ และกิจกรรมอื่น โดยบทความต้องศึกษาองค์ประกอบดังกล่าวในฐานะปรากฏการณ์หรือบริบทที่มีความเชื่อมโยงกับนันทนาการและการใช้เวลาว่าง มิใช่ศึกษาเฉพาะผลด้านกีฬา สุขภาพ การท่องเที่ยว หรือผลลัพธ์ของศาสตร์สาขานั้นเพียงอย่างเดียว

7. นันทนาการและการใช้เวลาว่าง สุขภาวะ และคุณภาพชีวิตตลอดช่วงชีวิต

นันทนาการและการใช้เวลาว่างในเด็ก เยาวชน ผู้ใหญ่ ผู้สูงอายุ ครอบครัว และประชากรที่มีความหลากหลาย รวมถึงนันทนาการเพื่อสุขภาพ นันทนาการบำบัด ความผาสุก คุณภาพชีวิต สุขภาพ อัตลักษณ์ ความสัมพันธ์ทางสังคม การรับมือ ความสามารถในการฟื้นตัว ตลอดจนการปรับตัวและการฟื้นตัวจากการเปลี่ยนแปลงหรือภาวะวิกฤต

8. การศึกษา ภาวะผู้นำ โปรแกรม และการบริหารจัดการด้านนันทนาการและการใช้เวลาว่าง

การเรียนรู้และการศึกษา ภาวะผู้นำ การออกแบบ การดำเนินงาน และการประเมินโปรแกรม การให้บริการ การบริหารองค์กรและสิ่งอำนวยความสะดวก การจัดการพื้นที่นันทนาการ การพัฒนาวิชาชีพ และการพัฒนาบุคลากรด้านนันทนาการและการใช้เวลาว่าง

9. นโยบาย การวางแผน ธรรมาภิบาล และการพัฒนาสังคมผ่านนันทนาการและการใช้เวลาว่าง

นโยบาย การวางแผน การบริหารและธรรมาภิบาล การเข้าถึงบริการ ความเสมอภาคและความเป็นธรรมทางสังคม การพัฒนาชุมชนและท้องถิ่น ตลอดจนการพัฒนาระบบด้านนันทนาการและการใช้เวลาว่างในระดับองค์กร ชุมชน ท้องถิ่น ประเทศ และระหว่างประเทศ

10. ทฤษฎี วิธีวิจัย นวัตกรรม และการศึกษาเชิงสหวิทยาการด้านนันทนาการและการใช้เวลาว่าง

การพัฒนาทฤษฎี กรอบแนวคิด แบบจำลอง เครื่องมือวัด วิธีการประเมิน และระเบียบวิธีวิจัย รวมถึงการศึกษาเชิงสหวิทยาการที่เชื่อมโยงนันทนาการและการใช้เวลาว่างกับสังคมศาสตร์ พฤติกรรมศาสตร์ สุขภาพ กีฬา การศึกษา การท่องเที่ยว การจัดการ เทคโนโลยี ศิลปวัฒนธรรม สิ่งแวดล้อม และศาสตร์อื่นที่เกี่ยวข้อง

สำหรับบทความที่เชื่อมโยงกับกีฬา กิจกรรมทางกาย สุขภาพ การท่องเที่ยว การศึกษา เทคโนโลยี ศิลปวัฒนธรรม หรือศาสตร์สาขาอื่น นันทนาการและการใช้เวลาว่างต้องเป็นองค์ประกอบสำคัญของคำถามวิจัย กรอบแนวคิด การวิเคราะห์ การตีความ หรือข้อค้นพบของบทความ การใช้กิจกรรมนันทนาการ กีฬา การท่องเที่ยว หรือกิจกรรมยามว่างเป็นเพียงสถานที่ กลุ่มตัวอย่าง เครื่องมือ หรือบริบทของการศึกษา โดยไม่มีการเชื่อมโยงเชิงสาระกับแนวคิด กระบวนการ หรือองค์ความรู้ด้านนันทนาการและการใช้เวลาว่าง จะไม่ถือว่าอยู่ในขอบเขตหลักของวารสาร

ประเภทบทความที่รับพิจารณา (Types of Articles)

วารสารรับพิจารณาต้นฉบับที่สอดคล้องกับจุดมุ่งหมายและขอบเขตของวารสาร โดยแบ่งเป็น 4 ประเภท ดังนี้

1. บทความวิจัย (Original Research Article): บทความที่นำเสนอข้อมูลและข้อค้นพบใหม่จากการวิจัยเชิงปริมาณ เชิงคุณภาพ รวมถึงการวิจัยเชิงชาติพันธุ์วรรณนาและการวิจัยภาคสนามในบริบทชุมชน หรือการวิจัยแบบผสมวิธี ตลอดจนการวิจัยที่มุ่งพัฒนาและประเมินโปรแกรม แบบทดสอบ เครื่องมือวัด เทคโนโลยี หรือนวัตกรรมด้านนันทนาการและการใช้เวลาว่าง
2. บทความทบทวนวรรณกรรม (Review Article): บทความที่สืบค้น ประเมินคุณภาพ และสังเคราะห์หลักฐานจากวรรณกรรมด้วยวิธีการที่ระบุไว้อย่างชัดเจนและสามารถตรวจสอบได้ ได้แก่ การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ การทบทวนเชิงขอบเขต และการวิเคราะห์อภิมาน
3. บทความวิชาการ (Academic Article): บทความที่กำหนดประเด็นทางวิชาการเฉพาะเรื่องอย่างชัดเจน ทบทวนและสังเคราะห์วรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง วิเคราะห์ประเด็นอย่างเป็นระบบ และนำเสนอทัศนะ ข้อโต้แย้ง กรอบแนวคิด หรือข้อเสนอทางวิชาการของผู้เขียนที่เป็นประโยชน์ต่อความก้าวหน้าของศาสตร์ การปฏิบัติ หรือนโยบาย
4. บทความวิชาการตามคำเชิญ (Invited Academic Article): บทความที่นำเสนอภาพรวมของสาขาวิชา วิเคราะห์และสังเคราะห์องค์ความรู้หรือแนวโน้มสำคัญ และเสนอกรอบแนวคิด วาระการวิจัย หรือทิศทางเชิงวิชาการ นโยบาย หรือการปฏิบัติ โดยรับพิจารณาเฉพาะต้นฉบับที่ได้รับเชิญจากกองบรรณาธิการ

นโยบายการพิจารณาบทความ (Peer Review Policy)

1. การกลั่นกรองเบื้องต้น (Editorial Screening)

กองบรรณาธิการตรวจสอบความสอดคล้องของต้นฉบับกับจุดมุ่งหมายและขอบเขตของวารสาร รูปแบบต้นฉบับ คุณภาพทางวิชาการเบื้องต้น จริยธรรมการวิจัย และความซ้ำซ้อนของเนื้อหา ต้นฉบับที่ไม่ผ่านเกณฑ์จะได้รับการปฏิเสธโดยบรรณาธิการ (desk rejection) โดยปกติภายใน 7 วันนับจากวันที่วารสารได้รับต้นฉบับ

2. การประเมินโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review)

ต้นฉบับที่ผ่านการกลั่นกรองเบื้องต้นจะได้รับการประเมินแบบผู้ประเมินและผู้นิพนธ์ไม่ทราบชื่อซึ่งกันและกัน (double-anonymous peer review) โดยผู้ทรงคุณวุฒิที่มีความเชี่ยวชาญเกี่ยวข้องกับเนื้อหาของบทความอย่างน้อย 2 คน ผู้ประเมินแต่ละคนต้องสังกัดต่างสถาบันกัน และไม่มีผู้ประเมินคนใดสังกัดสถาบันเดียวกับผู้นิพนธ์คนใด ผู้ประเมินต้องไม่มีผลประโยชน์ทับซ้อน รักษาความลับ และประเมินบทความอย่างเป็นธรรมตามหลักวิชาการ นโยบายนี้ใช้กับบทความทุกประเภท รวมถึงบทความวิชาการตามคำเชิญ

3. ผลการพิจารณาและระยะเวลา (Decisions and Timeline)

 ผลการพิจารณาแบ่งเป็น 4 ระดับ ได้แก่ รับตีพิมพ์ (Accept) แก้ไขเล็กน้อย (Minor Revision) แก้ไขมาก (Major Revision) และไม่รับตีพิมพ์ (Reject) โดยปกติวารสารดำเนินกระบวนการตั้งแต่รับต้นฉบับจนถึงการตัดสินใจขั้นสุดท้ายภายใน 4 เดือน ทั้งนี้ ระยะเวลาอาจเปลี่ยนแปลงตามความพร้อมของผู้ประเมิน จำนวนรอบการแก้ไข และความซับซ้อนของต้นฉบับ หากกระบวนการล่าช้ากว่ากรอบเวลาที่กำหนด วารสารจะแจ้งให้ผู้นิพนธ์ทราบ ผู้นิพนธ์ที่ได้รับแจ้งให้แก้ไขต้องส่งต้นฉบับฉบับแก้ไขพร้อมคำชี้แจงการแก้ไขเป็นรายประเด็นภายในระยะเวลาที่วารสารกำหนด

4. การตัดสินใจของบรรณาธิการ (Editorial Decision)

บรรณาธิการเป็นผู้ตัดสินใจขั้นสุดท้ายโดยพิจารณารายงานของผู้ประเมิน คุณภาพของต้นฉบับ และคำชี้แจงของผู้นิพนธ์ ในกรณีที่ผลการประเมินแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ บรรณาธิการอาจแต่งตั้งผู้ทรงคุณวุฒิคนที่ 3 หรือขอความเห็นเพิ่มเติมจากบรรณาธิการหรือกรรมการกองบรรณาธิการที่มีความเชี่ยวชาญเกี่ยวข้อง ทั้งนี้ การตัดสินใจมิได้พิจารณาจากการนับคะแนนเสียงหรือข้อเสนอแนะของผู้ประเมินเพียงอย่างเดียว

5. การอุทธรณ์ผลการพิจารณา (Appeals)

ผู้นิพนธ์สามารถยื่นอุทธรณ์ได้เมื่อเห็นว่ามีข้อผิดพลาดสำคัญในกระบวนการประเมิน การตีความข้อเท็จจริง หรือการจัดการผลประโยชน์ทับซ้อน โดยต้องยื่นคำอุทธรณ์พร้อมเหตุผลและหลักฐานภายในระยะเวลาที่วารสารกำหนด การไม่เห็นด้วยกับความเห็นทางวิชาการเพียงอย่างเดียวไม่ถือเป็นเหตุผลเพียงพอสำหรับการอุทธรณ์ บรรณาธิการหรือกรรมการกองบรรณาธิการที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการตัดสินใจเดิมจะเป็นผู้พิจารณาคำอุทธรณ์ และผลการพิจารณาอุทธรณ์ถือเป็นที่สิ้นสุด

6. ต้นฉบับที่เกี่ยวข้องกับบรรณาธิการหรือกองบรรณาธิการ (Editorial Conflicts of Interest)

ในกรณีที่บรรณาธิการหรือกรรมการกองบรรณาธิการเป็นผู้นิพนธ์หรือมีผลประโยชน์ทับซ้อนกับต้นฉบับ บุคคลดังกล่าวต้องถอนตัวจากทุกขั้นตอนของกระบวนการพิจารณา และไม่มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูลเกี่ยวกับการประเมินต้นฉบับ โดยบรรณาธิการหรือกรรมการกองบรรณาธิการท่านอื่นที่ไม่มีผลประโยชน์ทับซ้อนจะเป็นผู้รับผิดชอบกระบวนการพิจารณาและตัดสินใจแทน

กำหนดการเผยแพร่

วารสารเผยแพร่ปีละ 2 ฉบับ ได้แก่ ฉบับที่ 1 (มกราคม–มิถุนายน) และฉบับที่ 2 (กรกฎาคม–ธันวาคม) โดยบทความที่ผ่านกระบวนการประเมิน การแก้ไข และการจัดเตรียมต้นฉบับฉบับสมบูรณ์แล้ว จะได้รับการเผยแพร่ออนไลน์ล่วงหน้าในระบบ ThaiJO ก่อนจัดเข้าฉบับตามกำหนด

ภาษาที่รับพิจารณา (Languages)

วารสารรับพิจารณาต้นฉบับ ภาษาไทยและภาษาอังกฤษ

ค่าธรรมเนียมการส่งและตีพิมพ์บทความ

วารสารไม่เรียกเก็บค่าธรรมเนียมจากผู้นิพนธ์ในทุกขั้นตอนของกระบวนการพิจารณาและเผยแพร่บทความ ทั้งบทความภาษาไทยและภาษาอังกฤษ ทั้งนี้ การไม่เรียกเก็บค่าธรรมเนียมไม่มีผลต่อมาตรฐานการกลั่นกรอง การประเมินโดยผู้ทรงคุณวุฒิ หรือการตัดสินใจรับหรือปฏิเสธบทความของบรรณาธิการ

Template บทความวารสาร

Template-บทความวารสาร