ผลการพัฒนาระบบการดูแลทารกแรกเกิดป่วย โรงพยาบาลมุกดาหาร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ความเป็นมา: ทารกแรกเกิดป่วยเป็นกลุ่มเปราะบางที่มีความเสี่ยงสูงต่อการเกิดภาวะแทรกซ้อนในระยะแรกของการรักษา ความแปรปรวนของกระบวนการดูแลอาจส่งผลให้เกิดภาวะแทรกซ้อนที่สามารถป้องกันได้และระยะเวลานอนโรงพยาบาลที่ยาวนาน การพัฒนาระบบบริการอย่างเป็นระบบจึงมีความสำคัญต่อการยกระดับคุณภาพการดูแลและผลลัพธ์ทางคลินิก
วัตถุประสงค์: เพื่อพัฒนาระบบการดูแลทารกแรกเกิดป่วยในโรงพยาบาลมุกดาหาร ประเมินผลลัพธ์ของระบบที่พัฒนา และศึกษาความพึงพอใจของพยาบาลต่อระบบดังกล่าว
วิธีการศึกษา: การวิจัยเชิงพัฒนาโดยใช้กระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research: PAR) ร่วมกับกรอบการประเมิน CIPP และแนวคิด Structure–Process–Outcome ของ Donabedian ดำเนินการระหว่างเดือนมีนาคม 2568 ถึงมกราคม 2569 กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยทารกแรกเกิดป่วย 72 ราย แบ่งเป็นก่อนพัฒนา 36 ราย และหลังพัฒนา 36 ราย และพยาบาลวิชาชีพ 17 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ ระบบดูแลที่พัฒนาขึ้น (Clinical Pathway และ Care Bundle) แบบบันทึกผลลัพธ์ทางคลินิก แบบประเมินความสอดคล้องต่อแนวปฏิบัติ และแบบสอบถามความพึงพอใจของพยาบาล (Cronbach’s alpha = 0.89) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา เปรียบเทียบก่อน–หลังโดยใช้ Independent t-test และ Chi-square test
ผลการศึกษา: ภายหลังการพัฒนาระบบ อัตราภาวะแทรกซ้อนลดลงจากร้อยละ 26.7 เป็นร้อยละ 10.0 (Risk Ratio = 0.375; 95% CI 0.110–1.279) ระยะเวลานอนโรงพยาบาลลดลงเฉลี่ย 2.6 วัน (95% CI −4.00 ถึง −1.20; Cohen’s d = 0.96) และความสอดคล้องต่อ Clinical Pathway เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 62 เป็นร้อยละ 91 (p < .001) พยาบาลมีความพึงพอใจต่อระบบในระดับมากที่สุด (Mean = 4.42 ± 0.38)
สรุป: การพัฒนาระบบการดูแลทารกแรกเกิดป่วยโดยใช้กระบวนการมีส่วนร่วมร่วมกับกรอบการประเมินเชิงระบบ สามารถเพิ่มคุณภาพกระบวนการดูแล ลดภาวะแทรกซ้อน และลดระยะเวลานอนโรงพยาบาลได้อย่างมีนัยสำคัญเชิงคลินิก ส่งผลให้ระบบมีศักยภาพในการดำเนินงานอย่างยั่งยืน และสามารถประยุกต์ใช้ในบริบทหน่วยบริการระดับเดียวกันได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
##default.contextSettings.thaijo.licenseTerms##เอกสารอ้างอิง
World Health Organization. Newborn mortality. Geneva: WHO; 2023.
World Health Organization. Standards for improving the quality of care for small and sick newborns in health facilities. Geneva: WHO; 2020.
United Nations Children’s Fund (UNICEF). Levels and trends in child mortality. New York: UNICEF; 2023.
โรงพยาบาลมุกดาหาร. รายงานสถิติประจำปี 2568. มุกดาหาร: โรงพยาบาลมุกดาหาร; 2568.
Kemmis S, McTaggart R. Participatory action research: communicative action and the public sphere. In: Denzin NK, Lincoln YS, editors. The SAGE handbook of qualitative research. 4th ed. Thousand Oaks: Sage; 2011. doi:10.4135/9781483348858.
Stufflebeam DL, Zhang G. The CIPP evaluation model: how to evaluate for improvement and accountability. New York: G uilford Pres s ; 2017. doi:10.4324/9781315086545.
Donabedian A. Evaluating the quality of medical care. Milbank Q. 2005;83(4):691–729. doi:10.1111/j.1468-0009.2005.00397.
World Health Organization. Standards for improving the quality of care for small and sick newborns in health facilities. Geneva: WHO; 2020.
Sharma D, Murki S, Kulkarni D, Pawale D, Vardhelli V, Anne RP, et al. The impact of a quality improvement project to reduce admission hypothermia on mortality and morbidity in very low birth weight infants. Eur J Pediatr. 2020;179:1851–1858. doi:10.1007/s00431-020-03711-7.
Yip WY, Quek BH, Fong MCW, Thilagamangai, Ong SSG, Lim BL, et al. A quality improvement project to reduce hypothermia in preterm infants on admission to the neonatal intensive care unit. Int J Qual Health Care. 2017;29(7):922–928. doi:10.1093/intqhc/mzx131.
Profit J, Etchegaray J, Petersen LA, Sexton JB, Hysong SJ, Mei M, et al . Neonatalintensive care unit safety culture varies widely. Arch Dis Child Fetal Neonatal Ed. 2012;97:F120–F126. doi:10.1136/archdischild-2011-300635.
Baum F, MacDougall C, Smith D. Participatory action research. J Epidemiol Community Health. 2006;60:854–857. doi:10.1136/jech.2004.028662.
