การพัฒนารูปแบบการบริบาลทางเภสัชกรรม โดยวิธี DMTM ในผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ใช้ยาฉีดอินซูลิน โรงพยาบาลนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม
คำสำคัญ:
การบริบาลทางเภสัชกรรม, DMTM, โรคเบาหวาน, ยาฉีดอินซูลินบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของการพัฒนารูปแบบการบริบาลทางเภสัชกรรมโดยวิธี Diabetes Medication Therapy Management (DMTM) ในผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ใช้ยาฉีดอินซูลิน โรงพยาบาลนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม โดยเป็นวิจัยเชิงปฏิบัติการ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ บุคลากรทีมสหวิชาชีพที่ จำนวน 15 คน และผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ใช้ยาฉีดอินซูลิน จำนวน 150 คน เครื่องมือวิจัย ประกอบด้วย แบบทดสอบความรู้เกี่ยวกับโรคเบาหวาน แบบประเมินคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพ EQ-5D-5L แบบสอบถามความพึงพอใจของบุคลากรทีมสหวิชาชีพ การสนทนากลุ่ม และสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติพรรณนา สถิติ paired t-test และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพปัญหาของผู้ป่วยเบาหวานที่ใช้ยาฉีดอินซูลิน ได้แก่ ผู้ป่วยมีความรู้และทักษะในการใช้ยาฉีดอินซูลินไม่เพียงพอ พฤติกรรมการใช้ยาที่ไม่ถูกต้อง ขาดความมั่นใจในการจัดการตนเอง ส่งผลให้การควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดไม่ได้ตามเป้าหมาย ขณะเดียวกันกระบวนการดูแลยังขาดการทบทวนการใช้ยาอย่างเป็นระบบ และบทบาทของเภสัชกรในการจัดการปัญหาที่เกี่ยวข้องกับยายังไม่ชัดเจน 2) การแก้ไขปัญหาโดยการพัฒนารูปแบบการบริบาลทางเภสัชกรรมโดยวิธี DMTM ผ่านการประชุมเชิงปฏิบัติการร่วมกับทีมสหวิชาชีพ เพื่อกำหนดกระบวนการทบทวนการใช้ยา การประเมินและแก้ไขปัญหาที่เกี่ยวข้องกับยา การให้คำปรึกษาเชิงลึกแบบรายบุคคล และการติดตามผลอย่างต่อเนื่อง โดยมุ่งเสริมสร้างความรู้ ทักษะ และการมีส่วนร่วมของผู้ป่วยในการจัดการตนเอง 3) ผลการแก้ไขปัญหาพบว่า หลังการดำเนินงานตามรูปแบบ DMTM ผู้ป่วยมีคะแนนความรู้เกี่ยวกับโรคเบาหวานและการใช้ยาฉีดอินซูลินเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ค่า HbA1c ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ คุณภาพชีวิตด้านสุขภาพเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ และบุคลากรทีมสหวิชาชีพมีความพึงพอใจต่อรูปแบบดังกล่าวในระดับมากถึงมากที่สุด
เอกสารอ้างอิง
กรมควบคุมโรค. (2565). สถานการณ์โรคเบาหวานในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. สืบค้นจาก https://ddc.moph.go.th
กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. (2563). คู่มือการใช้แบบประเมินคุณภาพชีวิต EQ-5D-5L ฉบับภาษาไทย. กระทรวงสาธารณสุข.
ขวัญใจ ธนากรจักร. (2553). ผลลัพธ์โครงการการจัดการยาเพื่อการบำบัดโรคเบาหวาน ในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ใช้ยาอินซูลิน โรงพยาบาลท่าอุเทน, วิทยานิพนธ์ปริญญาเภสัชศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการทางเภสัชกรรม บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ธนาฒย์ อามาตย์มุลตรี, และคณะ. (2559).การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพกู่จาน อำเภอคําเขื่อนแก้ว จังหวัดยโสธร.วารสารเกื้อการุณย์, 23(2),69-85.
นันทลักษณ์ สถาพรนานนท์. (2557). ความไม่ร่วมมือในการใช้ยา. วารสารไภษัชยนิพนธ์, 56(2), 159–168.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พัฒน์สรณ์ บุราณรักษ์.(2567). การพัฒนาระบบบริการคลินิกเบาหวานแบบวิถีใหม่โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม.วารสารวิชาการสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม, 8(16), 15-28.
โรงพยาบาลนาเชือก.(2567). รายงานสถานการณ์ผู้ป่วยโรคเบาหวาน โรคไม่ติดต่อเรื้อรัง โรงพยาบาลนาเชือก.โรงพยาบาลนาเชือก : สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม
วรารัตน์ ปาจรียานนท์ และคณะ.(2561).ปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะโรคเบาหวานที่ควบคุมไม่ได้. วารสารโรงพยาบาลมหาสารคาม, 15(1), 118-127.
สมาคมโรคเบาหวานแห่งประเทศไทยในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯสยามบรมราช กุมารี, สมาคมต่อมไร้ท่อแห่งประเทศไทย.(2566). แนวทางเวชปฏิบัติสำหรับโรคเบาหวาน 2566. กรุงเทพฯ : บริษัท ศรีเมืองการพิมพ์ จำกัด.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม. (2568). ฐานข้อมูลระบบคลังข้อมูลการแพทย์และสุขภาพ (HDC): สถิติผู้ป่วยโรคเบาหวาน จังหวัดมหาสารคาม ปีงบประมาณ 2565–2566. สืบค้นจาก https://hdc.moph.go.th
Blumi, B. M. (2005). Definition of medication therapy management: Development of professionwide consensus. Journal of the American Pharmacists Association, 45(5),566–572.
International Diabetes Federation. (2024). IDF Diabetes Atlas (10th ed.). Brussels: IDF.Kemmis, S., & McTaggart, R. (1988). The action research planner (3rd ed.). Deakin University Press.
World Health Organization. (2024). Global report on diabetes. Geneva: WHO.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.