การพัฒนาขีดความสามารถพยาบาลในการฟื้นคืนชีพทารกแรกเกิด โรงพยาบาลแกดำ จังหวัดมหาสารคาม

บทคัดย่อ

การนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาปัญหาและขีดความสามารถของพยาบาลในการฟื้นคืนชีพทารกแรกเกิด (2) พัฒนาขีดความสามารถพยาบาลในการฟื้นคืนชีพทารกแรกเกิด และ (3) ประเมินผลการพัฒนาขีดความสามารถดังกล่าวในโรงพยาบาลแกดำ จังหวัดมหาสารคาม โดยเป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ ประกอบด้วย 4 ระยะ ได้แก่ ระยะวางแผน ระยะปฏิบัติการ ระยะสังเกตการณ์ และระยะสะท้อนกลับ กลุ่มเป้าหมายแบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มผู้ร่วมพัฒนารูปแบบ จำนวน 15 คน และกลุ่มพยาบาลวิชาชีพที่เข้าร่วมทดลองปฏิบัติการ จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบทดสอบความรู้ แบบประเมินทักษะการฟื้นคืนชีพทารกแรกเกิด แบบสอบถามความพึงพอใจ และแนวคำถามการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการทดสอบแบบจับคู่ (Paired t-test) และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า ก่อนการพัฒนา พยาบาลมีข้อจำกัดด้านการนำความรู้ไปใช้จริง ความมั่นใจในการตัดสินใจภายใต้ภาวะฉุกเฉิน การทำงานเป็นทีม และความพร้อมของอุปกรณ์ หลังการพัฒนา พบว่าคะแนนความรู้และทักษะการฟื้นคืนชีพทารกแรกเกิดของพยาบาลเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 พยาบาลมีความมั่นใจในการปฏิบัติงานมากขึ้น สามารถดำเนินการฟื้นคืนชีพได้อย่างเป็นระบบ มีการสื่อสารและการทำงานเป็นทีมที่ชัดเจนขึ้น นอกจากนี้ ความพึงพอใจต่อรูปแบบการพัฒนาอยู่ในระดับมาก

สรุปได้ว่า รูปแบบการพัฒนาขีดความสามารถพยาบาลในการฟื้นคืนชีพทารกแรกเกิดที่เน้นการเรียนรู้ผ่านสถานการณ์จำลอง การฝึกปฏิบัติซ้ำ การสะท้อนคิด และการมีส่วนร่วมของทีมสหวิชาชีพ สามารถยกระดับสมรรถนะ ความมั่นใจ และคุณภาพการดูแลทารกแรกเกิดได้อย่างมีประสิทธิภาพ เหมาะสมต่อการนำไปใช้และขยายผลในโรงพยาบาลชุมชนบริบทใกล้เคียง