ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างแรงจูงใจโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัวต่อดัชนีชี้วัดทางสุขภาพ ในผู้ป่วยติดสุรา โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชธาตุพนม จังหวัดนครพนม

ผู้แต่ง

  • พิมล สกลอินทร์ โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชธาตุพนม

คำสำคัญ:

การเสริมสร้างแรงจูงใจ, การมีส่วนร่วมของครอบครัว, ผู้ป่วยติดสุรา

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการเสริมสร้างแรงจูงใจโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัวต่อดัชนีชี้วัดทางสุขภาพในผู้ป่วยติดสุรา โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชธาตุพนม จังหวัดนครพนม

วิธีการศึกษา: เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียววัดผลก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างจำนวน 35 คน คัดเลือกโดยการสุ่มอย่างง่าย จากผู้ป่วยโรคติดสุราที่มีคะแนน AUDIT ≥ 20 ในคลินิกเลิกสุรา โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชธาตุพนม เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย แบบประเมินพฤติกรรมการดื่มสุรา แบบทดสอบความรู้เกี่ยวกับโรคติดสุรา และแบบสอบถามความพึงพอใจ โปรแกรมการเสริมสร้างแรงจูงใจโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัวต่อดัชนีชี้วัดทางสุขภาพ ในผู้ป่วยติดสุรา ดำเนินกิจกรรม 8 ครั้ง ภายในระยะเวลา 12 สัปดาห์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และการทดสอบ Paired t-test

ผลการศึกษา: ภายหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างมีคะแนนความรู้เกี่ยวกับโรคติดสุรา (𝑥̅ = 15.16, S.D. = 2.26)สูงขึ้นเมื่อเทียบกับก่อนการทดลอง (𝑥̅ = 8.94, S.D. = 1.53) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ .001 และมีคะแนนพฤติกรรมการดื่มสุราหลังทดลอง( 𝑥̅ = 8.43, S.D. = 1.45) ลดลงเมื่อเทียบกับก่อนการทดลอง(𝑥̅ = 26.85, S.D. = 4.60) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ .001  นอกจากนี้กลุ่มตัวอย่างมีความพึงพอใจต่อโปรแกรมอยู่ในระดับมาก (𝑥̅ = 4.43, SD = 0.57)

สรุป : ควรนำโปรแกรมนี้ไปประยุกต์ใช้ในหน่วยบริการสุขภาพ โดยเน้นการมีส่วนร่วมของครอบครัวเป็นกลไกสำคัญในการสนับสนุนการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม และควรมีการติดตามผลระยะยาวเพื่อประเมินความยั่งยืนของผลลัพธ์

เอกสารอ้างอิง

กนกวรรณ พวงมาลีประดับ, และคณะ. (2563). ผลของโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพต่อพฤติกรรมการดื่มสุรา.วารสารการพยาบาล, 35(2), 45–60.

กัลฐิพร ชัยประทานพงษ์, และ เรืองศิริ ภานุเวศ. (2566). ความชุกของพฤติกรรมการดื่มสุราในประชากรไทย. วารสารสาธารณสุข, 53(1), 12–25.

จิตภัณฑ์ กมลรัตน์. (2562). ผลของโปรแกรมการควบคุมตนเองร่วมกับการมีส่วนร่วมของครอบครัวต่อพฤติกรรมการดื่มสุราในผู้ติดสุรา.วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 33(2), 47-60.

ธิษณามา โพธิ์งาม. (2560). การพยาบาลผู้ป่วยติดสุรา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ผกาทิพย์ สุขจิตร์ และคณะ.(2561). ผลของการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มเพื่อลดพฤติกรรมการดื่มสุราในผู้ติดสุรา.วารสารการปฏิบัติการพยาบาลและการผดุงครรภ์ไทย, 5(1), 32 – 44.

พิมลวรรณ สุดชารี และรุจิรา ดวงสงค์.(2562). ผลของโปรแกรมการป้องกันการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์โดยการประยุกต์ใช้ความรอบรู้ด้านสุขภาพร่วมกับการสื่อสารด้วย “Facebook” ในนักเรียนระดับประถมศึกษา.วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 12(3), 81-91.

พันธุ์นภา กิตติรัตนไพบูลย์, และคณะ. (2559). แนวทางการดูแลผู้ป่วยสุรา. กรุงเทพฯ: กรมสุขภาพจิต.

โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชธาตุพนม.(2567).รายงานการบำบัดเลิกสุราของโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชธาตุพนม ปี พ.ศ. 2565–2567.นครพนม : สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครพนม.

วิทวัส สุดเพาะ และคณะ.(2566).ประสิทธิผลของโปรแกรมการป้องกันการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ โดยการประยุกต์ใช้ทฤษฎีพฤติกรรมตามแผนร่วมกับการสนับสนุนทางสังคมเพื่อป้องกันการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์นักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย.วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน,9(1), 96-107.

สมศรี บุญเมตตา และคณะ.(2567). ผลของโปรแกรมส่งเสริมทักษะการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพของคู่สมรสต่อพฤติกรรมการดื่มสุราของผู้ป่วยที่มีความผิดปกติจากการใช้สุรา.วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 38(1), 60 – 74.

สาวิตรี อัษณางค์กรชัย.(2562). สถานการณ์และผลกระทบของการดื่มสุราในประเทศไทย. กรุงเทพฯ:ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2567). การสำรวจสถานการณ์การสูบบุหรี่และการดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ของประชากร พ.ศ. 2567 กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.

อธิบ ตันอารีย์, และพลเทพ วิจิตรคุณากร. (2562). สถานการณ์การบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และดัชนีความเสี่ยงต่อปัญหาแอลกอฮอล์ของจังหวัดในประเทศไทย: ข้อมูลการสำรวจ พ.ศ. 2560. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข, 13(4), 353-367.

อธิบ ตันอารีย์, และพลเทพ วิจิตรคุณากร. (2562). สถานการณ์การดื่มสุราในประเทศไทย. กรุงเทพฯ:ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา.

Ajzen, I., & Madden, T. J. (1986). Prediction of goal directed behavior: Attitudes, intentions, andperceived behavioral control. Journal of Experimental Social Psychology, 22, 453-474.

Bandura, A. 1986. Social foundations of thought and action: A social cognitive theory.Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.

Bloom, B. S. (1971). Handbook on Formative and Summative Evaluation of Student Learning.New York: McGraw–Hill.

World Health Organization. (2019). Global status report on alcohol and health 2018.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-05-05

รูปแบบการอ้างอิง

1.
สกลอินทร์ พ. ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างแรงจูงใจโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัวต่อดัชนีชี้วัดทางสุขภาพ ในผู้ป่วยติดสุรา โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชธาตุพนม จังหวัดนครพนม. Acad J Nurse Health Sci [อินเทอร์เน็ต]. 5 พฤษภาคม 2026 [อ้างถึง 11 พฤษภาคม 2026];6(2):ุ19 - 30. available at: https://he04.tci-thaijo.org/index.php/AJNHS/article/view/4657

ฉบับ

ประเภทบทความ

รายงานผลการวิจัย