ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ เจตคติ กับพฤติกรรมการบริโภคโซเดียม ของประชาชนเทศบาลเมืองสระแก้ว
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) วิเคราะห์ระดับปริมาณโซเดียมในตัวอย่างอาหาร 2) ระดับความรู้ เจตคติ และพฤติกรรมการบริโภคอาหารที่มีโซเดียมของประชาชน 3) ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ และเจตคติ กับพฤติกรรมการบริโภคอาหารที่มีโซเดียมของประชาชน โดยประยุกต์แนวคิด ทฤษฎีความรู้ เจตคติ และพฤติกรรมของเบญจมินบลูม ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ ประชากร 12,287 คน กำหนดสัดส่วนกลุ่มตัวอย่างตามแนวคิดของ แดเนียล จำนวน 373 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นเครื่องวัดระดับปริมาณโซเดียม (Salt Meter)ในการตรวจวัดระดับปริมาณโซเดียมในอาหาร แบบทดสอบความรู้ และแบบสอบถาม ค่าดัชนีความสอดคล้องของเครื่องมือได้เท่ากับ 0.88 ค่าความยากง่าย ค่าอำนาจจำแนกเท่ากับ 0.36, 0.71 และค่าความเชื่อมั่นของเครื่องมือทั้งฉบับได้เท่ากับ 0.99 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมู ลได้แก่ จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน
ผลการศึกษา พบว่า 1) โดยรวมอาหารที่กลุ่มตัวอย่างบริโภคมีระดับโซเดียมอยู่ในระดับเค็มมาก ร้อยละ 76.94 2) ระดับความรู้เกี่ยวกับการบริโภคอาหารที่มีโซเดียมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก 3) ระดับความรู้เกี่ยวกับการบริโภคอาหารที่มีโซเดียม และเจตคติต่อการบริโภคอาหารที่มีโซเดียมมีความสัมพันธ์ทางบวก กับพฤติกรรมการบริโภคอาหารที่มีโซเดียม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมควบคุมโรค. (2566). แนวทางการดำเนินงานลดการบริโภคเกลือและโซเดียมระดับจังหวัด. โครงการขับเคลื่อนการดำเนินงานเฝ้าระวังและลดการบริโภคเกลือแลโซเดียม
กองสาธารณสุข เทศบาลเมืองสระแก้ว. (2567). ฐานข้อมูล HDC
บุญเชิด ภิญโญอนันตพงษ์. (2545). การวัดประเมินการเรียนรู้. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. คณะศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาสน์.
ดลพร ค าโด, และคณะ. (2568). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริโภคเกลือโซเดียมในนักศึกษาพยาบาล. วารสารวิจัยการพยาบาลและสุขภาพ, 24(23), 125–139.
สุกิจ รักษาสุข. (2562. บทความมารู้จักโซเดียม. ภาควิชาอายุรศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล สืบค้นออนไลน์ เข้าถึงได้ https://www.si.mahidol.ac.th/sidoctor/sirirajonline2021/Article_files/1365_1.pdf
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสระแก้ว. (2566). การถ่ายโอนให้แล้วเสร็จภายใน ปี พ.ศ. 2570 ตามข้อกำหนดของกระทรวงสาธารณสุขและกฎหมายที่เกี่ยวข้อง. จาก https://sko.moph.go.th/.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.คนไทยบริโภคโซเดียมสูงกว่า WHO กำหนด 2 เท่า. สืบค้นออนไลน์ เข้าถึงได้ https://www.thaihealth.or.th/?p=237054
อิสระพงศ์ เพลิดเพลิน. (2566). ความรู้ ทัศนคติ พฤติกรรม และปริมาณโซเดียมในอาหารที ่ครัวเรือนปรุงรับประทานต่อการดำเนินงานชุมชนต้นแบบ ลดเค็ม เขตภาคเหนือตอนบนประเทศไทย. วารสารการแพทย์และสาธารณสุขเขต 4, 13(3), 16–31.
Best, J.W. (1997). Research in Education (3rded.). Eagle Wood Clift, NJ: Prentic Hall.
Bloom, S. B. (1956). Handbook on Formative and Summative Evaluation of Student Learning. New York: McGraw-Hill.
