ปัจจัยที่ทำให้เกิดความล่าช้าในการรักษาโรคมะเร็งเต้านม อำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์

บทคัดย่อ

มะเร็งเต้านมเป็นมะเร็งที่พบมากอันดับหนึ่งของสตรีไทยและเป็นปัญหาหลักด้านสุขภาพที่เกิดขึ้นทั้งในประเทศพัฒนาและประเทศที่กำลังพัฒนาเนื่องจากเกิดความล่าช้าในการรักษาจึงทำให้มะเร็งไปสู่ระยะลุกลาม การทำความเข้าใจเกี่ยวกับปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดความล่าช้าเป็นสิ่งสำคัญ ที่ช่วยค้นพบอาการของมะเร็งเต้านมในระยะเริ่มต้น การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงวิเคราะห์แบบตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการเกิดความล่าช้าในการเข้ารับการรักษาโรคมะเร็งเต้านมระยะต่างๆ โดยจำแนกเป็นความล่าช้าที่เกิดจากผู้ป่วย ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2566 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2568 จำนวน 120 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลแบบสัมภาษณ์ (Questionnaire design) สัมภาษณ์ผู้ป่วยโรคมะเร็งเต้านม สถิติที่ใช้ Logistic Regression นำเสนอค่า P - value, ช่วงเชื่อมั่น 95% CI กำหนดระดับนัยสำคัญที่ 0.05  ผลการวิเคราะห์ข้อมูลกลุ่มตัวอย่างที่เกิดความล่าช้า มากกว่า 3 เดือนขึ้นไป พบว่าร้อยละ 16 เกิดจากตัวผู้ป่วย และพบปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความล่าช้าที่เกิดจากผู้ป่วยได้แก่การปรึกษาบุคลากรทางการแพทย์ทันทีหลังจากมีอาการผิดปกติของเต้านม (P-Value=0.03)  ญาติ/เพื่อนมีผลต่อการตัดสินใจให้ผู้ป่วยมาพบแพทย์/บุคลากรทางด้านสาธารณสุข เมื่อพบอาการผิดปกติสูงถึง 2.19 เท่า เมื่อเทียบกับกลุ่มที่ตัดสินใจด้วยตนเอง (OR= 2.19, 95%CI: 1.94-5.32 ) ผลจากการศึกษานี้ ควรสร้างความตระหนักให้แก่ผู้หญิงกลุ่มเสี่ยงให้ทราบถึงอาการเริ่มต้นที่ผิดปกติของมะเร็งเต้านม และบุคลากรทางการแพทย์ต้องให้ความสำคัญถึงอาการผิดปกติดังกล่าว เพื่อให้เกิดการส่งต่อผู้ป่วยไปรักษาได้อย่างทันเวลา