ปัจจัยด้านวัฒนธรรมองค์กรที่มีอิทธิพลต่อความผูกพันต่อองค์กร ของพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลชุมชน จังหวัดสุรินทร์

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงพรรณนา ครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความผูกพันต่อองค์กร ความสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมองค์กรกับความผูกพันต่อองค์กร และปัจจัยด้านวัฒนธรรมองค์กรในการพยากรณ์ความผูกพันต่อองค์กร กลุ่มตัวอย่างคือพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลชุมชน จังหวัดสุรินทร์ จำนวน 236 คน คัดเลือกด้วยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิตามสัดส่วน เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับวัฒนธรรมองค์กรและความผูกพันต่อองค์กร ทดสอบความเที่ยงด้วยการคำนวณค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค ได้ค่าเท่ากับ .98 ทั้งสองส่วน วิเคราะห์สถิติเชิงพรรณนา สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน

ผลการวิจัยพบว่า วัฒนธรรมองค์กรโดยรวมและรายด้านทุกด้านอยู่ในระดับมาก ( = 3.62) โดยวัฒนธรรมแบบลำดับขั้นมีค่าเฉลี่ยสูงสุด ( = 3.79) รองลงมาคือแบบเฉพาะกิจ ( = 3.66) แบบมุ่งผลสำเร็จ ( = 3.53) และแบบเครือญาติ ( = 3.50) ความผูกพันต่อองค์กรโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.59) โดยด้านความรู้สึกมีค่าเฉลี่ยสูงสุด ( = 3.89) รองลงมาคือด้านบรรทัดฐาน ( = 3.62) และด้านการคงอยู่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.24) วัฒนธรรมองค์กรโดยรวม (r = .709) และทุกด้านมีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับปานกลางถึงสูง (r = .623-.703) กับความผูกพันต่อองค์กรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p > .05) ในทิศทางบวก ปัจจัยที่พยากรณ์ความผูกพันต่อองค์กร ได้แก่ วัฒนธรรมแบบเฉพาะกิจ (Beta = .481) และวัฒนธรรมแบบมุ่งผลสำเร็จ (Beta = .249) โดยร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของความผูกพันต่อองค์กรได้ร้อยละ 50.20 (R²adj = .502, F = 102.31)