การประเมินคาร์บอนฟุตพริ้นท์ในกระบวนการผลิตละครชุด: กรณีศึกษาองค์กรอุตสาหกรรมภาพยนตร์

Arunratn Wisedpong; Songkrit Trerutpicharn; Waranon  Kongsong; Chaiwat  Pooworakulchai; Athichai  Charoenthamanont

Authors

Arunratn Wisedpong Faculty of Engineering, Ramkhamhaeng University, Bangkok Province
Songkrit Trerutpicharn Faculty of Engineering, Ramkhamhaeng University, Bangkok Province
Waranon Kongsong Faculty of Engineering, Ramkhamhaeng University, Bangkok Province
Chaiwat Pooworakulchai Faculty of Engineering, Ramkhamhaeng University, Bangkok Province
Athichai Charoenthamanont Faculty of Engineering, Ramkhamhaeng University, Bangkok

Keywords:

Carbon Footprint for Organization (CFO), Film Industry, Greenhouse Gas, Drama Series

Abstract

This study aims to investigate the production process of drama series that generate carbon footprints, assess greenhouse gas (GHG) emissions, and propose guidelines for reducing GHG emissions in the entertainment industry. A mixed-methods research approach was employed. Quantitative data were collected from production activities and financial documents to calculate GHG emissions in accordance with the Carbon Footprint of Organizations (CFO) standards. Additionally, questionnaires and interviews were conducted with 21 executives and related personnel. The research instruments were validated for content validity with an Index of Item-Objective Congruence (IOC) of 1.00, and demonstrated reliability with Cronbach’s alpha coefficients of 0.76 and 0.83 for the questionnaires and interviews, respectively. Data were analyzed using descriptive statistics such as percentage, mean, and standard deviation (S.D.), along with content analysis.

The results revealed that the primary source of GHG emissions was Scope 1 activities, specifically vehicle fuel and power generators (47.01%), followed by Scope 3 activities involving set construction materials (39.43%), and Scope 2 activities from electricity consumption (13.56%). Furthermore, the sample group exhibited a high level of awareness regarding GHG reduction as a crucial strategy for enhancing international competitiveness, yet lacked practical understanding and knowledge of carbon credit mechanisms. The most viable practical measures were cost-effective and involved immediate behavioral changes, such as using LED lighting and circular material management. Conversely, capital-intensive measures like solar cell systems and electric vehicles remained at a moderate level of implementation due to budget and infrastructure constraints. Additionally, the researcher proposes policy recommendations for the government to support tax incentives, link sustainability criteria with refund policies, and develop a database of eco-friendly suppliers to achieve the Net Zero target.

References

การุณย์ ชัยวณิชย์. (2563). คาร์บอนฟุตพริ้นท์ขององค์กร กรณีศึกษา กองวิชาวิศวกรรมสรรพาวุธ ส่วนการศึกษา โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า. (การค้นคว้าอิสระ). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

นวพร เหลืองยวง. (2565). การประเมินคาร์บอนฟุตพริ้นท์ขององค์กร กรณีศึกษาโรงงานอุตสาหกรรมผลิตเครื่องดื่ม. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

นิฮาฟีซา หะยีวาเงาะ. (2565). การประเมินคาร์บอนฟุตพริ้นท์และแนวทางการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกเพื่อส่งเสริมความเป็นมหาวิทยาลัยสีเขียว ของมหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มภาคใต้ในประเทศไทย. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

พระราชบัญญัติการส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงาน พ.ศ. 2535. (2535). ราชกิจจานุเบกษา, 109(33).

พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535. (2535). ราชกิจจานุเบกษา, 109(37), 1-43.

สุวิชา บริบูรณ์. (2566). การประเมินคาร์บอนฟุตพริ้นท์ขององค์กร: กรณีศึกษา กระบวนการออกใบอนุญาตประกอบกิจการโรงงานจำพวกที่ 3. (การค้นคว้าอิสระ). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

องค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก (องค์การมหาชน). (2565). ข้อกำหนดในการคำนวณและรายงานคาร์บอนฟุตพริ้นท์ขององค์กร.

Battistini, R., Passarini, F., Marrollo, R., & Lantieri, C. (2022). How to Assess the Carbon Footprint of a Large University? The Case Study of University of Bologna’s Multicampus Organization. Energies, 16(1), 166.

Cano, N., Berrio, L., Carvajal, E., & Arango, S. (2023). Assessing the carbon footprint of a Colombian University Campus using the UNE- ISO 14064–1 and WRI/WBCSD GHG Protocol Corporate Standard. Environmental Science and Pollution Research, 30(2), 3980–3996.

Greenhouse Gas Protocol (GHG Protocol). (n.d.). GHG Protocol Corporate Standard. Retrieved June 1, 2025, from https://ghgprotocol.org/

Prasad, Y., & Deswal, S. (2024). A Comprehensive Carbon Footprint Assessment Using Integration of GHG Protocol and LCA: A Case Study of an Engineering Institute in India. International Journal of Environmental Science and Technology.

Samara, F., Ibrahim, S., Yousuf, M. E., & Armour, R. (2022). Carbon Footprint at a United Arab Emirates University: GHG Protocol. Sustainability, 14(14), 9177.

UNITED NATIONS. (1992). United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC).